Maður leiðir dóttur sína inn, kyssir hana bless og segir: "ha'en god dag!"

Kristín svarar: "Tak! og i lige måde!"

Anna Magný: "afhverju varstu að þessu mamma?"
Kristín: "hva? Mátti ég ekki kasta kveðju á þennan ágætis mann?"
Anna Magný: "ohhh hann var ekkert að tala við þig!!!"



Sem stjórnandi húsráðahornsins sívinsæla hef ég fengið ótal fyrirspurnir um hvernig losna megi við þrota kringum augun.
Kvíðið engu kæru aðdáendur! Augnstrekking er ekki endilega málið því úr bókinni góðu má finna eftirfarandi ráð við þessum hvimleiða vanda:

,,Setjið þunnar hráar kartöflusneiðar á augnlokin dálitla stund. Safinn úr kartöflunum fær þrota kringum augun til að hverfa og húðin verður strammari og frísklegri"

Ef þetta er ekki ráð sem notast má við í kreppunni þá veit ég ekki hvað!

Steini græni andvarpaði og brosti út í annað er hann hugsaði til atburða síðustu vikna. Hann var heppinn maður, því var ekki hægt að neita.

Konur eins og Harpa í bókhaldinu eru ekki á hverju strái - svo mikið er víst!

Hann hafði ætíð dáðst að eldmóði hennar og visku og hafði sú aðdáun aldrei minnkað þrátt fyrir að ýmsir steinar hefðu verið lagðir í götu ástar þeirra.

En nú höfðu þau fundið ástina á ný og virtust hamingjusamari sem aldrei fyrr.

Eftir brúðkaupið hafði Harpa í bókhaldinu tekið upp eftirnafn Steina og kallaði sig nú Harpa græna. Hún lét ekki þar við sitja heldur skipti hún aukreitis um flokk og skoðanir almennt.

Ó hvílík sæla, hugsaði Steini græni!

Já, það er ljúft þetta líf og sá hann fram á sæla og ánægjulega daga, fulla af áfengis-og tóbakssköttum.

Steini græni þrýsti Hörpu í bókhaldinu þétt upp að sér og hvíslaði angurvært í eyra hennar:

"Það líður ekki sú stund að ég þakki ekki Guði fyrir að við hittumst í strætó þarna forðum"

Harpa slítur sig lausa og hreytir í græna goðið:

 "Þú skalt ekki halda það að karlmannlegir tilburðir þínir og lipur tunga þín fái mig ofan af mínum skoðunum, ertu búinn að stinga upp á því við starfsfélaga þína að þið sötrið bara vatn og sleppið öllu kaffi og kleinum á fundum?"


Steini græni lætur sig falla aftur á bak á tvíbreiða kóngarúmið sitt en reisir sig svo upp á olnbogana og horfir á drottningu sinna drauma, hann er augljóslega sár þegar hann segir: "ég skil ekki hvers vegna þú þrjóskast svona við, gefðu þig á vald grænna gúmmelaðigæja og hættu þessu kjaftæði, það er ég sem sé um niðurskurðinn!"


Harpa í bókhaldinu á mjög erfitt með að standast þetta goð.
Hvað á hún að gera?
Á hún að hlusta á hjartað og láta allt eftir þessum valdamikla manni?

þessum vöðvastælta og vel máli farna manni,

þessum yndisauka,

þessum súkkulaðihúðaða hunangskodda?

...Og hvað um Nonna og smíðaverkstæðið?


Hún fann að líkaminn vildi að hún veldi Steina græna en hjartað var í vafa.
 
Hvað átti hún til bragðs að taka?

Hún vissi að hún yrði að taka ákvörðun og það strax... en hvað?

en hvað?

Ó! Grimma veröld, hvað átti hún til bragðs að taka?



Kafli úr bók sem ég var að lesa. Mjög góð og æsispennandi. Mæli með henni.

Þá er maður bara kominn í svaðalegan bissness hér í Vosnæs!

Frá sunnudegi fram á fimmtudag bakaði ég fjórar kökur eftir pöntun...

Fyrsta kakan átti að vera kastali sem 6 ára gömul yngismær pantaði fyrir afmælispartý sem hún hélt fyrir vini og fjölskyldu á fögrum sunnudegi...





Önnur kakan var Barbiekaka sem 6 ára gömul pæja pantaði fyrir bekkjarpartý sem hún hélt á heimili sínu á mánudegi eftir skóla





Þriðja kakan var graskerskaka sem 6 ára stúlka í nornarbúning pantaði fyrir Halloweenpartý í skólanum sínum, hún ákvað reyndar að slá um sig og auk graskerskökunar lagði hún inn pöntun fyrir köku númer fjögur, kóngulóarvef!









Eini mínusinn í þessum brjálaða kökubissness er sá að hér er um einu og sömu 6 ára stúlkuna að ræða og hún er því miður ekki borgunarmanneskja - hvorki fyrir hráefni né vinnunni sem lögð var í þessar fjórar kökur.

Ó well...

...er eitthvað sem allir geta orðið fyrir á lífsleiðinni.

Ég hélt að mér væri svona hér um bil nokkuð sama um hvað öðrum fyndist um mig og það sem ég geri. Þangað til áðan.

Ég uppgötvaði áðan að kannski er ég ekki jafn hrikalega kúl og ég lít út fyrir að vera.

Eða jú, ég er frekar kúl.

Og nú hefst frásögn.

En það bar til um þessar mundir að ég skottaðist í búðina að sækja ýmsar nauðsynjar rétt fyrir kvöldmat. Það sem vantaði er nú varla í frásögur færandi nema fyrir þær sakir að það er algjört aðalatriði í spennusögu þessari. (Innskot frá málfræðihorninu: takið eftir Í FRÁSÖGUR FÆRANDI, einhverra hluta vegna pirrar það mig að sjá þetta einhvern veginn öðruvísi - hef t.d. séð frásögum færandi, frásögu færandi, frávik í fræðslunni, frá og frjó í færðinni, færandi fráviti, frábær færð, færsla í sögufránni og margt fleira... en hér er auðvitað verið að tala um að færa eitthvað í frásögn sumsé Í frásögur færandi. Og þar hafiði það!).

Nú þykir mér frásögnin skörðótt orðin. En held engu að síður áfram þar sem frá var horfið.

Þegar hér var komið sögu bar hvorki titla né tíðinda, frétta né frásagna en ég var sumsé stödd úti í búð. Segir fátt af ferðum mínum þar til skyndilega stend ég við kassann og horfi djúpt í augu afgreiðslupiltsins sem segir mér skjálfraddaður (út af þokkafullum aðförum mínum við að raða í pokana) hvursu mikið ég skulda. Ég borgaði með klinki hvorki meira né minna en 121,50 danskar krónur og já takk, ég myndi gjarnan þiggja kassakvittun þar sem ástmaður minn heldur ítarlegt bókhald. En meira um það síðar. Þar sem ég stóð og raðaði í pokana hugsaði ég skyndilega með mér að ef til vill héldi fólkið sem kom á eftir mér að þetta (sem ég var að kaupa) ætti að vera í kvöldmatinn hjá mér!!! En innkaupin samanstóðu af eftirfarandi vörum:

• Hvítlauksbrauð (því ég var með indverskan kjúklingarétt í ofninum og hrísgrjón á hlóðum)
• Pepsí (af því að það var á tilboði! Annars hefði ég klárlega keypt kók)
• Partýpylsur (af því að ég var að fara að baka pylsuhorn til að taka með í nesti í óvissuferð afmælisbarnsins)
• Svalar (nesti, óvissuferðin)
• og litlar drykkjarjógúrtflöskur, svipað og LGG+ (líka í nesti)

Skyndilega hríslaðist mitt angurværa sálartetur og skalf af ótta við að allir héldu að ég ætlaði að bjóða þremur litlum börnum upp á partýpylsur, hvítlauksbrauð, pepsí og svala í kvöldmatinn. Mig langaði mest til að barma mér og hrópa: "þið misskiljið!! - þið misskiljið!!" og útskýra svo tilgang þessara innkaupa frá A til Ö (eins og sjá má hér að ofan).

Var ég búin að minnast á það að ég var í rifnum gallabuxum, lopapeysu og með svarta prjónaða húfu á höfði? Oooog ég borgaði með klinki.

Hvað ætli fólk hafi haldið?

Og afhverju er mér ekki nákvæmlega sama?
Eða hvað...
er mér kannski alveg sama?
Æi ég veit það ekki, ég er ekki nógu góð í dönsku.
(sígild afsökun, nota hana gjarnan þessa dagana. Ánægð með þetta).


Til að lengja bloggið fyrir uppáhalds Hörpu mína með flotta rassinn hef ég ákveðið að smella inn mynd. Ég er eiginlega búin að vera með móral út af rassabrandaranum ef þú skyldir hafa misskilið hann í alvöru eins og þú lést líta út fyrir að hafa gert! Því ég er ánægð með rassinn á þér. Ooooog hvar er Valli?

Kristín: "Skal jeg ikke flytte min bil...?" Kallað út um svaladyrnar í átt að nýju grönnunum sem voru í óðaönn að flytja kassa úr bíl og inn í hús
Nágrannakona: "Nej, nej det går!" Brosir vinalega og er augljóslega ánægð með almennilegheitin í minni
Kristín: "Er det í lagi?"
Nágrannamaður: "Ja, ja det er i orden" Augljóslega vel að sér í íslenskunni


...ég endurtek "er det í lagi?"

Jeg er en 51 år gammel singlefyr, velholdt, spændende, alternative, humörfyldt. Jeg er meget glad for mit singleliv, har absolut intet önske om fast relation, söger en at dele ömhed, nærhed, nydelse og masser af god sex med. Spring på, du vil ikke fortryde!!!

Útleggst svo á ástkæra ylhýra:

Ég er 51 árs gæi á lausu, í góðu formi, spennandi, góður kostur, spaugsamur. Ég er mjög ánægður með piparsveinslífið og hef aldeilis ekki áhuga á föstu sambandi. Ég er að leita að aðila til að deila ástúðlegri hlýju, nálægð og nautnum með, að ógleymdu brjálæðislega miklu kynlífi! Láttu slag standa, þú munt ekki sjá eftir því!!!


Það skal tekið fram að þetta ku ekki vera ástarbréf sem ég fékk sent með póstinum þó mig undri auðvitað ekki að þið hafið þegar í stað dregið þá ályktun.
En nei.
Þetta var í einkamáladálki í vikulegu fréttablaði Árósa og nágrennis.
Takk fyrir takk.