Misskilningur...
12. október 2009 klukkan 20:28
...er eitthvað sem allir geta orðið fyrir á lífsleiðinni.
Ég hélt að mér væri svona hér um bil nokkuð sama um hvað öðrum fyndist um mig og það sem ég geri. Þangað til áðan.
Ég uppgötvaði áðan að kannski er ég ekki jafn hrikalega kúl og ég lít út fyrir að vera.
Eða jú, ég er frekar kúl.
Og nú hefst frásögn.
En það bar til um þessar mundir að ég skottaðist í búðina að sækja ýmsar nauðsynjar rétt fyrir kvöldmat. Það sem vantaði er nú varla í frásögur færandi nema fyrir þær sakir að það er algjört aðalatriði í spennusögu þessari. (Innskot frá málfræðihorninu: takið eftir Í FRÁSÖGUR FÆRANDI, einhverra hluta vegna pirrar það mig að sjá þetta einhvern veginn öðruvísi - hef t.d. séð frásögum færandi, frásögu færandi, frávik í fræðslunni, frá og frjó í færðinni, færandi fráviti, frábær færð, færsla í sögufránni og margt fleira... en hér er auðvitað verið að tala um að færa eitthvað í frásögn sumsé Í frásögur færandi. Og þar hafiði það!).
Nú þykir mér frásögnin skörðótt orðin. En held engu að síður áfram þar sem frá var horfið.
Þegar hér var komið sögu bar hvorki titla né tíðinda, frétta né frásagna en ég var sumsé stödd úti í búð. Segir fátt af ferðum mínum þar til skyndilega stend ég við kassann og horfi djúpt í augu afgreiðslupiltsins sem segir mér skjálfraddaður (út af þokkafullum aðförum mínum við að raða í pokana) hvursu mikið ég skulda. Ég borgaði með klinki hvorki meira né minna en 121,50 danskar krónur og já takk, ég myndi gjarnan þiggja kassakvittun þar sem ástmaður minn heldur ítarlegt bókhald. En meira um það síðar. Þar sem ég stóð og raðaði í pokana hugsaði ég skyndilega með mér að ef til vill héldi fólkið sem kom á eftir mér að þetta (sem ég var að kaupa) ætti að vera í kvöldmatinn hjá mér!!! En innkaupin samanstóðu af eftirfarandi vörum:
Skyndilega hríslaðist mitt angurværa sálartetur og skalf af ótta við að allir héldu að ég ætlaði að bjóða þremur litlum börnum upp á partýpylsur, hvítlauksbrauð, pepsí og svala í kvöldmatinn. Mig langaði mest til að barma mér og hrópa: "þið misskiljið!! - þið misskiljið!!" og útskýra svo tilgang þessara innkaupa frá A til Ö (eins og sjá má hér að ofan).
Var ég búin að minnast á það að ég var í rifnum gallabuxum, lopapeysu og með svarta prjónaða húfu á höfði? Oooog ég borgaði með klinki.
Hvað ætli fólk hafi haldið?
Og afhverju er mér ekki nákvæmlega sama?
Eða hvað...
er mér kannski alveg sama?
Æi ég veit það ekki, ég er ekki nógu góð í dönsku.
(sígild afsökun, nota hana gjarnan þessa dagana. Ánægð með þetta).
Til að lengja bloggið fyrir uppáhalds Hörpu mína með flotta rassinn hef ég ákveðið að smella inn mynd. Ég er eiginlega búin að vera með móral út af rassabrandaranum ef þú skyldir hafa misskilið hann í alvöru eins og þú lést líta út fyrir að hafa gert! Því ég er ánægð með rassinn á þér. Ooooog hvar er Valli?
Ég hélt að mér væri svona hér um bil nokkuð sama um hvað öðrum fyndist um mig og það sem ég geri. Þangað til áðan.
Ég uppgötvaði áðan að kannski er ég ekki jafn hrikalega kúl og ég lít út fyrir að vera.
Eða jú, ég er frekar kúl.
Og nú hefst frásögn.
En það bar til um þessar mundir að ég skottaðist í búðina að sækja ýmsar nauðsynjar rétt fyrir kvöldmat. Það sem vantaði er nú varla í frásögur færandi nema fyrir þær sakir að það er algjört aðalatriði í spennusögu þessari. (Innskot frá málfræðihorninu: takið eftir Í FRÁSÖGUR FÆRANDI, einhverra hluta vegna pirrar það mig að sjá þetta einhvern veginn öðruvísi - hef t.d. séð frásögum færandi, frásögu færandi, frávik í fræðslunni, frá og frjó í færðinni, færandi fráviti, frábær færð, færsla í sögufránni og margt fleira... en hér er auðvitað verið að tala um að færa eitthvað í frásögn sumsé Í frásögur færandi. Og þar hafiði það!).
Nú þykir mér frásögnin skörðótt orðin. En held engu að síður áfram þar sem frá var horfið.
Þegar hér var komið sögu bar hvorki titla né tíðinda, frétta né frásagna en ég var sumsé stödd úti í búð. Segir fátt af ferðum mínum þar til skyndilega stend ég við kassann og horfi djúpt í augu afgreiðslupiltsins sem segir mér skjálfraddaður (út af þokkafullum aðförum mínum við að raða í pokana) hvursu mikið ég skulda. Ég borgaði með klinki hvorki meira né minna en 121,50 danskar krónur og já takk, ég myndi gjarnan þiggja kassakvittun þar sem ástmaður minn heldur ítarlegt bókhald. En meira um það síðar. Þar sem ég stóð og raðaði í pokana hugsaði ég skyndilega með mér að ef til vill héldi fólkið sem kom á eftir mér að þetta (sem ég var að kaupa) ætti að vera í kvöldmatinn hjá mér!!! En innkaupin samanstóðu af eftirfarandi vörum:
- Hvítlauksbrauð (því ég var með indverskan kjúklingarétt í ofninum og hrísgrjón á hlóðum)
- Pepsí (af því að það var á tilboði! Annars hefði ég klárlega keypt kók)
- Partýpylsur (af því að ég var að fara að baka pylsuhorn til að taka með í nesti í óvissuferð afmælisbarnsins)
- Svalar (nesti, óvissuferðin)
- og litlar drykkjarjógúrtflöskur, svipað og LGG+ (líka í nesti)
Skyndilega hríslaðist mitt angurværa sálartetur og skalf af ótta við að allir héldu að ég ætlaði að bjóða þremur litlum börnum upp á partýpylsur, hvítlauksbrauð, pepsí og svala í kvöldmatinn. Mig langaði mest til að barma mér og hrópa: "þið misskiljið!! - þið misskiljið!!" og útskýra svo tilgang þessara innkaupa frá A til Ö (eins og sjá má hér að ofan).
Var ég búin að minnast á það að ég var í rifnum gallabuxum, lopapeysu og með svarta prjónaða húfu á höfði? Oooog ég borgaði með klinki.
Hvað ætli fólk hafi haldið?
Og afhverju er mér ekki nákvæmlega sama?
Eða hvað...
er mér kannski alveg sama?
Æi ég veit það ekki, ég er ekki nógu góð í dönsku.
(sígild afsökun, nota hana gjarnan þessa dagana. Ánægð með þetta).
Til að lengja bloggið fyrir uppáhalds Hörpu mína með flotta rassinn hef ég ákveðið að smella inn mynd. Ég er eiginlega búin að vera með móral út af rassabrandaranum ef þú skyldir hafa misskilið hann í alvöru eins og þú lést líta út fyrir að hafa gert! Því ég er ánægð með rassinn á þér. Ooooog hvar er Valli?
Kristín Edda
11 athugasemdir
11 athugasemdir
