Steini græni andvarpaði og brosti út í annað er hann hugsaði til atburða síðustu vikna. Hann var heppinn maður, því var ekki hægt að neita.

Konur eins og Harpa í bókhaldinu eru ekki á hverju strái - svo mikið er víst!

Hann hafði ætíð dáðst að eldmóði hennar og visku og hafði sú aðdáun aldrei minnkað þrátt fyrir að ýmsir steinar hefðu verið lagðir í götu ástar þeirra.

En nú höfðu þau fundið ástina á ný og virtust hamingjusamari sem aldrei fyrr.

Eftir brúðkaupið hafði Harpa í bókhaldinu tekið upp eftirnafn Steina og kallaði sig nú Harpa græna. Hún lét ekki þar við sitja heldur skipti hún aukreitis um flokk og skoðanir almennt.

Ó hvílík sæla, hugsaði Steini græni!

Já, það er ljúft þetta líf og sá hann fram á sæla og ánægjulega daga, fulla af áfengis-og tóbakssköttum.